Grzech sodomski

Grzech sodomski, Abram i Lot opuszczają ziemię ojczystą

Terach był ojcem Abrama, Nachora i Harana. Haran był ojcem Lota (Rdz 11:26-27). Terach postanowił opuścić ziemię ojczystą Ur chaldejskie, zabrał więc syna swojego Abrama z żoną i wnuka Lota, ponieważ Haran, ojciec Lota, zmarł za życia Teracha. Terach planował dotrzeć do Kanaanu, ale osiedlili się w Charanie i tam Terach zmarł (Rdz 11:32). Pan przemówił do Abrama i polecił mu opuścić ziemię, w której mieszkał, obiecując wielkie błogosławieństwa. Abram uwierzył Panu i wyruszył w drogę, a Lot poszedł za nim. Kiedy dotarli do Kanaanu, gdzie pierwotnie planował dotrzeć Terach, Bóg objawił Abramowi, że odda mu tą ziemię w posiadanie (Rdz 12:7).

Abram i Lot wędrują w kierunku Sodomy i Gomory

Abram i Lot osiedlili się w Kanaanie, jednak w tej ziemi nastał głód. Wyruszyli więc do Egiptu w poszukiwaniu pokarmu. Z powodu zwyczaju inicjacji, jaki panował w czasach Abrama, co opisane jest w Księdze Rodzaju, Saraj została żoną faraona, a Abram otrzymał wiekie bogactwa za to, że ją oddał. Ponieważ jednak Bóg miał plan wobec Abrama, dotknął plagami faraona, a ten zwrócił Saraj i kazał odprowadzić Abrama z żoną i Lota do granicy kraju. Z Egiptu wybrali się więc do Negebu, a stamtąd do Betel. Zarówno Abram jak i Lot mieli ogromne bogactwa, wobec tego Lot postanowił oddzielić się od Abrama i wybrał się z rodziną w kierunku Sodomy i Gomory (Rdz 13:11).

Grzech sodomski, opis postępowania mieszkańców

“Mieszkańcy Sodomy byli źli, gdyż dopuszczali się ciężkich przewinień wobec Pana.” (Rdz 13:13). Zgodnie z komentarzem Stronga źli byli mężczyźni, w odróżnieniu od kobiet, lub rodzaj ludzki, w odróżnieniu od Boga. Słowo “źli”, rozpatrując grzech sodomski, oznacza zły, nieprzyjemny, złośliwy, zadający ból, nieszczęście, nędzę, niezadowolony, o złych wartościach moralnych, krzywdzący, zły etycznie. Od Rdz 18:20 rozpoczyna się opis Sodomy, już w odniesieniu do jej zniszczenia. Grzech sodomski opisany jest w tym wersecie, jako występki, które są bardzo ciężkie.

Grzech sodomski, przybycie posłańców by zniszczyć miasto

Kiedy posłańcy przyszli do Sodomy, aby zbadać, czy rzeczywiście zasługuje ona na zniszczenie, Lot powitał ich w bramie i zaprosił do domu. Lot nie miał intencji wykorzystywać przybyłych cieleśnie, ale potraktował ich z należytym szacunkiem, ugościł przygotowawszy posiłek i miejsce do spania. Mężczyźni Sodomy, w odróżnieniu od Lota, chcieli rozpocząć na podróżnych inincjację. Rdz 19:5 rozpoczyna opis tego, jaki był grzech sodomski. Po pierwsze, mężczyźni nie uszanowali podróżnych jako gości. Lot przyjął posłańców jak aniołów Bożych (którzy jak się okazało, właśnie nimi byli), upadł przed nimi na kolana i okazywał im królewski szacunek. Grzech sodomski polegał na tym, że gość nie był w poszanowaniu, nie potraktowali przybyłych jak króla, ale jak przestępce.

Obcowanie mężczyzn ze sobą, grzechem sodomskim

Sodomici popełniali wiele zła, jednym z nich był wspomniany brak szacunku dla gości. Grzech sodomski to jednak przede wszystkim obcowanie cielesne przedstawicieli tej samej płci. Bóg nie zniszczyłby Sodomy i Gomory za brak gościnności. Mężczyźni miasta wołali do Lota “Gdzie tu są ci ludzie, którzy przyszli do ciebie tego wieczoru? Wyprowadź ich do nas, abyśmy mogli z nimi poswawolić!” Rdz 19:5. Sodomici chcieli obcować cieleśnie z mężczyznami, ten grzech sodomski sprawił, że posłańcy utwierdzili się w przekonaniu, że miasto należy zniszczyć. Analizując sytuację z posłańcami, widać że Sodomici popełnili dwie niegodziwości, wspomniane już wcześniej. Bóg powiedział do Abrama, że wielki jest grzech w tym mieście i nie wiadomo, co jeszcze czynili mieszkańcy Sodomy i Gomory, jakie jeszcze grzechy popełniali. Jednak te dwa wspomniane grzechy uczynili wobec posłańców, a opisane zachowanie zasługiwało na zniszczenie miast Sodomy i Gomory.

Grzech sodomski obrzydliwością

Grzech sodomski zakazany jest w Księdze Kapłańskiej 18:22 “Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość!”. Złączenie się cielesne przedstawicieli tej samej płci jest w Biblii zabronione i jest nazwane obrzydliwym. Bóg odczuwa odrazę do tego rodzaju praktyk, dlatego nierozsądne byłoby myśleć, że gotów jest zaakceptować takie postępowanie. Jeżeli ktoś praktykuje grzech sodomski, pierwszym krokiem do pojednania z Bogiem, musi być zaprzestanie czynienia grzechu, który dla Boga jest odrażający. Wszyscy ci, którzy pragną podobać się Bogu i Jemu służyć, powinni wykonywać dzieła, miłe w Bożych oczach, obfitować w dobre rzeczy i posłuszeństwo. Czynienie grzechu nie jest sposobem na to, aby się Bogu podobać, a szczególnie grzechu nazwanego obrzydliwością.

Za grzech sodomski należna jest kara śmierci

W Księdze Kapłańskiej 20:13 napisane jest “Ktokolwiek obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą, popełnia obrzydliwość. Obaj będą ukarani śmiercią, sami tę śmierć na siebie ściągnęli” (podobnie Rz 1:27). Werset ten w pierwszej części powtarza fragment już przytoczony, w drugiej części natomiast zaznaczone są konsekwencje tego czynu. Bóg mówi wyraźnie, że mężczyźni obcujący ze sobą cieleśnie zasługują na śmierć. Nie ma tutaj miejsca na niedopowiedzenia, nie jest to grzech umiarkowanie zły, ale grzech zasługujący na śmierć. Co więcej, Bóg jasno mówi o tym, że to ludzie popełniający grzech sodomski ściągają na siebie winę. Nie ma tu więc mowy o tym, że ktoś narodził się jako pożądający płci jednakowej, że to jest tymczasowe, lub jest wynikiem choroby. Nie ma żadnego innego wytłumaczenia dla popełniania tej obrzydliwości, jak tylko świadoma decyzja, prowadząca do ściągnięcia kary na siebie samego.

Królestwa Bożego nie odziedziczą za grzech sodomski

Opis przewinień, za które nie odziedziczy się Królestwa Bożego zawiera grzech sodomski w 1 Kor 6:9 “Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwięźli, ani mężczyźni współżyjący z sobą”. W przymierzu między Bogiem a ludźmi, które przedstawił Mojżesz, karą za grzech, było ukamienowanie, odebranie życia na tej ziemi. W przymierzu, które przyniósł Jezus Chrystus, już nie kamienuje się za przekraczanie prawa. Jednak w Nowym Przymierzu obcowanie cielesne przedstawicieli jednej płci jest również zabronione. Konsekwencją w tym przypadku nie jest śmierć cielesna, lecz duchowa, czyli odebranie możliwości odziedziczenia Królestwa Bożego. Każdy kto chce żyć wiecznie z Bogiem, musi zrezygnować ze swojego życia, swojej drogi życia, swoich pragnień i oddać życie Bogu. O ileż bardziej, należy zrezygnować z popełniania obrzydliwości, która wielokrotnie opisana jest w Biblii jako grzech prowadzący do śmierci.

© 2013-2020 Daniel Dąbrowski